De Belgische gemeenten gaan on line

Webbouwers ontdekken e-government

12 november 2002 | Dominique Deckmyn Ruim de helft van de Belgische gemeenten heeft zijn vlag op het Internet geplant. Een kleiner aantal werkt ambitieuze e-government projecten uit. Geen wonder dat de lokale overheidsmarkt - te midden een slabakkende economie - opeens een aantrekkelijk segment is geworden voor de Belgische webbuilders.

Over de Belgische e-government projecten wordt wel eens meesmuilend gedaan. Maar niet door Wilfried Geraerts, communicatieverantwoordelijke en webmaster bij de gemeente Lanaken. "Als je kijkt wat de nationale overheid, de gemeenschappen, de provincies en de gemeentebesturen allemaal doen op het vlak van dienstverlening via het Internet, daar verbleekt de privé-sector bij", meent Geraerts.
Misschien dat webmasters uit de privé-sector een andere mening zijn toegedaan. Maar de prestaties van Lanaken en een aantal andere Belgische gemeenten staan buiten kijf: met een beperkte bezetting en vaak zeer bescheiden middelen slagen zij erin om een website af te leveren die dicht staat bij hun klant, de burger.
Een gemiddelde gemeentesite wordt neergepoot voor tussen de 10.000 en de 25.000 euro - nee, de lokale e-government markt is geen vetpot. Voor dit soort bedrag hadden heel wat webbuilders een jaar of twee geleden de neus opgehaald, maar ondertussen valt er bij privé-bedrijven nog minder te rapen. En e-government heeft één groot voordeel: de budgetten - hoe bescheiden ook - blijven gewoon doorlopen. Ook in 2002 en 2003.

Aparte markt
Voor grote overheidsopdrachten is een openbare aanbesteding nodig, maar gemeentelijke websites vallen daar vrijwel nooit onder. Voor minder dan 67.000 euro kunnen de gemeenten een zogenoemde "onderhandelingsprocedure" kiezen. Dat is een - zeker naar overheidsnormen - vrij soepele formule waarbij ze een handvol kandidaat-leveranciers vragen om een offerte in te dienen, zonder eerst een gedetailleerd lastenboek te moeten opstellen. Daarna kan met een aantal van die kandidaten over die offerte onderhandeld worden. Niet zo'n complexe procedure, maar alles samen kan het toch makkelijk 6 maanden duren.
De gemeente heeft vaak weinig technische kennis in huis. Hoewel het doorgaans de schepencolleges zijn die de aanvankelijke beslissing nemen, wordt de verantwoordelijkheid voor het bouwen van een gemeentelijke site meestal doorgeschoven naar de ambtenaren. De vage opdracht 'maak een website' komt vaak terecht bij de gemeentelijke systeembeheerder, als die er al is.
Het is dus een aparte markt, die een speciale aanpak vereist. Het gros van de gemeentesites is dan ook gebouwd door een handvol spelers: de gespecialiseerde bedrijfjes LCP, AnaXis en End2End (alledrie voornamelijk in Vlaanderen), webbuilder en ISP Easynet en sinds kort ook Belgacom. Daarnaast spelen ook organisaties zoals de intercommunale Cipal (provincies Antwerpen en Limburg) en Cevi (het vroegere Centrum Voor Informatica van de provincies Oost- en West-Vlaanderen, sinds 1999 een NV) een centrale rol. Cevi heeft het e-loketsysteem ontwikkeld dat onder meer in Gent en Deinze wordt gebruikt. In het zuiden des lands is de rol van de intercommunales nog groter.
AnaXis is een spin-off van Tractebel-dochter Technum. Het Hasseltse bedrijf telt een 30-tal medewerkers en haalt de helft van zijn omzet uit de overheidsmarkt. Het Brugse LCP is nog een stuk kleiner: het telt maar vier medewerkers. Beide bedrijven hebben een modulaire omgeving uitgewerkt die speciaal ontwikkeld is voor gemeentelijke sites.