De eID doet haar intrede

België in voortrekkersrol

28 februari 2005 | Redactie Smart Business Strategies Als het van Patrick Dewael afhangt, moeten we tegen 2009 er allemaal een op zak hebben: een elektronische identiteitskaart of eID. Ze vormt de peiler van één van de grootste projecten binnen het e-governmentinitiatief van de huidige regering. België krijgt daarmee zelfs wereldwijd een voortrekkersrol.

Een eID heeft meer weg van een protonkaart dan van de huidige identiteitskaart. U vindt er onder meer uw naam, voornaam, geboorteplaats en -datum, rijksregisternummer, nationaliteit en geslacht op terug.

Diezelfde gegevens staan naast andere veranderlijke informatie zoals de woonplaats ook nog eens elektronisch opgeslagen op de 32KB EEPROM-chip van Infineon.

Deze zorgt er onder meer voor dat we bij een verhuizing geen nieuwe kaart hoeven aan te vragen. Maar de grootste voordelen, vooral op commercieel vlak, schuilen in de identiteitssleutel in de chip. Hij vormt de helft van een digitaal sleutelpaar waarvan de wederhelft door de onafhankelijke certificatieautoriteit Certipost E-Trust bewaard blijft.

Dankzij de algoritmes van de gebruikte Public Key Infrastructure (PKI of ook X.509 genoemd) technologie, komen zo allerlei interessante toepassingen binnen bereik, die ook onmiddellijk wettelijk gevalideerd zijn. Met deze techniek kan bijvoorbeeld snel worden bewezen dat de houder van de eID wel degelijk diegene is die hij beweert te zijn. De houder tikt zijn pincode in, de sleutel op de kaart wordt gelezen en Certipost kan u bij twijfel zekerheid bieden.

Daarmee is ook de elektronische handtekening een feit, en ligt de weg open naar elektronisch aangetekende zendingen, ondertekende e-mails, beter beveiligd e-banking, e-contracting, enzovoort. In een eerste fase zal vooral de overheid deze mogelijkheden uitbaten.

De eID wordt de sleutel tot het verschuiven van officiële handelingen aan loketten naar elektronische toepassingen op de pc in de huiskamer: het invullen van fiscale aangiften, het versnellen van procedures waar de controle van de identiteit in meespeelt, zelfs het stemmen bij verkiezingen.

Maar ook binnen de bedrijfswereld beginnen de e-business ideeën stilaan vorm te krijgen. Wat houdt een ondernemer tegen om de eID te promoveren tot toegangsbadge? Waarom zou de getrouwheidskaart van een supermarktketen niet vervangen kunnen worden door het kleine kaartje?

Het succes van de thuistoepassingen hangt wel af van een onmisbaar extern toestel, namelijk een kaartlezer. Het eerder geciteerde Certipost, een 50/50 joint-venture van De Post en Belgacom, heeft met zijn eID Solutions Portfolio alvast de aanzet gegeven. Samen met fabrikant Zetes biedt het een aantal lezers aan, in combinatie met testkaarten en software development kits (SDK), van 85 tot 950 euro.

Nog lang niet voor iedereen, maar de vraag zal toenemen als de eID zich verder verspreidt en daardoor massaproductie rechtvaardigt. De bedoeling van de duurdere kits is om bedrijven de kans te geven om ontwikkelingen op basis van een kaart en een lezer op te zetten. Denken we maar aan een wettelijk gevalideerde toegang tot websites en bedrijfstoepassingen. Over vier jaar maken we de balans op. Lees meer artikels over : eid, identiteitskaart, e-government

bron: Smart Business Strategies, Filip Leys