Tweet

0

Europa springt op Web 3.0

Nog wat werk aan de winkel

Web 2.0 is nog maar goed en wel verteerd, toch moeten we ons volgens de Europese Commissie al schrap zetten voor de volgende grote webgolf. Europa heeft zelfs een concreet idee van wat Web 3.0 inhoudt.

Opmerkelijk, want de term is nog heel vaag en heeft geen vaste invulling. Het wordt bijvoorbeeld wel eens gebruikt voor het Semantisch Web-idee van Tim Berners-Lee, een van de uitvinders van het wereldwijde web.

"Web 3.0 betekent naadloos netwerken voor zaken, vrije tijd en op sociaal vlak overal en altijd met behulp van snelle, betrouwbare en veilige netwerken. Het betekent het eind van de kloof tussen mobiele en vaste lijnen", zegt Commissaris voor Informatiemaatschappij en Media Viviane Reding.

Overal en altijd
Het sleutelconcept in Redings visie op Web 3.0 is universele internetdekking. Met andere woorden: verbinden met het internet zal overal en altijd kunnen. Er komen ook meer onlinediensten die inspelen op uw locatie. De commissaris denkt daarbij ook aan 'het internet der dingen', het idee dat niet alleen computers maar ook andere toestellen met het internet verbinden.

Uw fiets is online
Het gaat dan niet alleen over mobiele telefoons of digitale televisies, maar ook om dingen als huishoudelijke apparatuur en slimme RFID-tags. En het gaat nog verder: in een discussiedocument ziet Europa ook bankbiljetten en fietsen aan het internet hangen. Het moet allemaal leiden tot "innovatieve diensten, meer efficiëntie en een hogere productiviteit".

Europa gelooft ook dat Web 3.0 betekent dat bedrijven steeds vaker onlinediensten gebruiken (zoals software-as-a-service), televisie mobiel bekeken wordt en dat er nog meer tijd op sociale netwerken wordt doorgebracht.

Input gevraagd
Het is een mooie visie en de EU gelooft dat Europa het voortouw kan nemen in de transitie naar Web 3.0. Maar tegelijkertijd is er een mindere zijde aan die trend. De Commissie vreest dat een alomtegenwoordig internet een bedreiging voor de privacy kan betekenen.

Er moet ook heel wat geïnvesteerd worden. Daarom start het met een raadpleging van betrokken partijen, zoals internetondernemingen en universiteiten, om te ontdekken wat er nodig is qua wetgeving en investeringen.
 

bron: ZDNet