Tweet

0

Column: Zolang onze batterij het uitzingt

"Acuut gebrek brengt het slechtste in de mens naar boven"

Gsm's van verschillende producenten kunnen over een paar jaar met een universele oplader worden opgeladen. Dat was hét nieuws van het Mobile World Congress in Barcelona, de jaarlijkse hoogmis van de gsm-industrie.

Niet de nieuwste iPhone-killer van Samsung, LG of Microsoft. Ook niet de toekomst van mobiel breedband. Neen, de eyecatcher was een domme stroomlader. Rond 2012 zou die nieuwe standaardlader er dan komen in de vorm van een mini-USB.

Op zich natuurlijk een goed idee. Regelmatig krijgen wij op de redactie een wanhoopskreet van een collega met gsm met platte batterij. Of iemand toevallig een lader van merk x, y of z bij zich heeft, luidt dan zijn of haar mailtje. Al is dat geen garantie voor succes, want zelfs binnen hetzelfde merk zijn er vaak meerdere laders noodzakelijk.

De toekomst is draadloos, maar uitgerekend stroom houdt onze gsm en laptop vastgeketend. Geen enkele laptop zingt het, alle beloften ten spijt, langer uit dan een transatlantische vliegreis. Als ik in de luchthaven, vlak voor mijn vlucht, aan mijn gate arriveer, speur ik als de betere sluipschutter telkens naar dat ene stopcontact dat nog vrij is.

Stopcontacten worden in moderne luchthavens steeds beter weggestopt. Tijdens mijn laatste trip zag ik een zakenman die ten einde raad, en om een dode gsm te vermijden, zowaar de stekker uit de drankautomaat trok. Acuut stroomgebrek brengt blijkbaar het slechtste in de mens naar boven.

Ik blijf het gek vinden. Binnenkort surfen we draadloos aan 100 Mbps. We gebruiken vandaag al een laptop die van het ene draadloze netwerk naar het andere hopt. De echte roadwarrior is intussen uitgerust met een vederlichte minilaptop. En als we niet meteen een WiFi-hotspot vinden, gebruiken we onze datakaart die ons overal aan het internet hangt. Onze gsm laat ons muziek downloaden en contact houden met onze Facebook-vrienden. De wereld ligt aan onze voeten. Zolang onze batterij het uitzingt.

Of de universele stroomlader er ooit komt, weet ik niet. De plannen zijn trouwens niet echt nieuw. Bovendien liggen nu al enkele vakorganisaties dwars. Volgens hen is het wettelijk en technisch onmogelijk door verschillende voltages en batterijvereisten.

Maar één ding weet ik wel: we hangen nog jaren aan het stopcontact. En diezelfde stopcontacten zullen, op openbare plaatsen, ook alsmaar beter verstopt zitten. Of we nu willen of niet. We zullen moeten blijven speuren. En af en toe zal de drankautomaat eraan moeten geloven.

bron: ZDNet