Daar zijn de draadloze piraten

Waarom betalen als u ook gewoon gratis kunt surfen, mailen of bellen?

14 december 2007 | Frank De Graeve De voorbije maanden zijn er opvallend veel nieuwe plaatsen bijgekomen waar u voortaan - al dan niet gratis - draadloos het internet op kunt: in de dichtstbijzijnde McDonald's, op de Thalys, en zowaar zelfs op het strand van Knokke. Dergelijke initiatieven, in combinatie met de bestaande netwerken van gratis hotspots zoals FON en free-hotspots.com (zie kaderstuk Hete plekjes), zorgen ervoor dat u tegenwoordig bijna overal binnen het bereik van een of ander draadloos netwerk bent. Behalve deze 'georganiseerde' gratis toegangspunten zijn er namelijk ook de draadloze netwerken van particulieren die niet of onvoldoende afgeschermd zijn voor bezoekers van buitenshuis. Sommigen laten hun netwerk bewust openstaan, bijvoorbeeld om principiële redenen of om hun buren een plezier te doen. Maar de meeste gebruikers zijn zich gewoonweg niet bewust van het risico of slagen er niet in om het hoofdstuk over beveiliging in de handleiding van hun draadloze router te ontcijferen.
Zeker in stedelijke gebieden vliegen de bits en de bytes u massaal, doch onzichtbaar om de oren. In Londen bijvoorbeeld is het aantal hotspots, zowel private als publieke, op één jaar tijd met maar liefst 160 procent gestegen.

Geen bedreiging

Men zou kunnen stellen dat de aanwezigheid van al die netwerken stilaan een bedreiging vormt voor de relatief dure GPRS- en UMTS-connecties die volgens de telecomoperatoren de beste methode vormen om op verplaatsing online te gaan. Waarom zou u voor uw mobiele werknemers eigenlijk nog zulke abonnementen afsluiten als ze - mits wat handigheid en een snuifje improvisatie - ook gewoon gratis kunnen surfen en mailen? En aangezien teleFONeren via het internet steeds eenvoudiger en beter verloopt, kan er tegelijk zelfs op die kost worden bespaard.

Het enige dat u moet doen, is de laptops van uw medewerkers uitrusten met een programmaatje dat de beschikbare netwerken ontdekt. Daarna geeft u ze wat uitleg over hoe ze tewerk moeten gaan, en even later kunnen ze de straat op. In grote ondernemingen huivert men allicht bij de gedachte aan zo'n piratenaanpak, maar voor KMO's is het misschien wel een optie. Eventueel kunt u uw mobiele troepen lid maken van FON, waardoor ze ook van die hotspots gebruik kunnen maken. In de praktijk blijkt dit echter nogal tegen te vallen (zie kader Op hotspot-safari). Maar dat heeft BT in Groot-Brittannië niet belet om in zee te gaan met FON; al hun breedbandabonnees hebben vanaf nu ook toegang tot de circa 190.000 hotspots die FON-gebruikers wereldwijd aanbieden, als ze tenminste zelf ook hun draadloze router openstellen voor FON-gebruikers.

Bij Belgacom ligt men niet echt wakker van deze 'bedreiging'. "Die open WiFi-netwerken zijn niet afgestemd op zakelijk gebruik, zelfs niet voor KMO's", zegt woordvoerder Jan Margot. "Volgens ons verkiezen zakelijke klanten het gebruiksgemak van 3G-breedband, zeker gezien de vele nadelen van de gratis draadloze netwerken. De beperkte en gefragmenteerde dekking is bijvoorbeeld een serieuze handicap. Deze netwerken zijn niet altijd beschikbaar op locaties met een zakelijk karakter. U gaat toch niet midden op straat uw e-mails binnenhalen, of wel? Klanten weten ook graag waar en wanneer ze kunnen connecteren, en dat is gezien het amateuristische karakter van deze hotspots niet altijd duidelijk. Bovendien is er ook geen controle van de kwaliteit."