Vooral mannen blijven hardleerse downloaders

Dat recht heb je sowieso, of je nu Auvibel betaalt of niet. Als je iets koopt, heb je sowieso het recht om 1 backup ervan te bewaren, ook voordat die Auvibel was ingevoerd.
Daarenboven komt nog eens dat ze die Auvibel indertijd aan het publiek voorgesteld hebben als een taks omdat je op gegevensdragers illegaal gedownload materiaal kan zetten. Da's dus niet omdat je er een backup op kan zetten.

Auvibel is voor de thuiskopie, binnen de familiale kring. Er wordt vanuit gegaan dat het originele bestand op legale manier verkregen werd. Of dit ook voor de thuiskopie van illegale downloads geldt, is een andere vraag.
Anderzijds vind ik het nogal ver gaan om een download onmiddellijk als diefstal te bestempelen. Dan is een cassette-opname van de radio of een video-opname van de TV ook illegaal.

Inderdaad. Je wordt gestraft voor iets dat je nog niet gedaan hebt. Kan je het evengoed doen, ook.

Het is niet omdat iets illegaals is dat het daarom diefstal betreft in de zin van artikel 461 Strafwetboek. Die link en artikel 9 Bern-conventie stellen nergens dat een auteursrechtelijke inbreuk diefstal uitmaakt.

Om op uw niveau te blijven: gij se simpele ziel. Ge haalt een hoop dingen door mekaar. Stelen betekent iets ontvreemden om u permanent het eigendom toe te eigenen. Ge pakt iets weg, en ge betaalt er niet voor, en de eigenaar moet geld ophoesten om het goed te vervangen. Die taxichauffeur moet opnieuw benzine gaan kopen om uw niet betaalde rit te financieren maar de muzikant moet zijn plaat niet opnieuw opnemen omdat er iemand een illegale kopie maakt of zijn concert opnieuw spelen omdat er één of andere pummel gratis binnenwipt. Het is voor simpele mensen blijkbaar gemakkelijker om wat onnozels uit te kramen naast de kwestie dan over de essentie te debatteren.
Het is wel water naar de zee want ge zult wel met één of ander non-argument afkomen maar nogmaals: mijn punt ging over het feit dat men in elk onderzoek meteen een kopie gelijk stelt aan een gemiste verkoop wat veel te eenvoudig is. Daarnaast wordt er niet onderzocht of die downloaders niet eerst een soort van try & buy model nastreven en daardoor meer gaan uitgeven (wat in de tijd van Napster effectief zo was maar dat wou men ten allen tijde doodzwijgen). En nog belangrijker, wat de maatschappijen vandaag aanbieden komt misschien niet meer overeen met de manier waarop de consument wil consumeren. Ipv zich in te graven en een ten dode opgeschreven model proberen levend te houden zouden maatschappijen die de content produceren beter een keer luisteren naar hun klanten.
Als ik de BluRay versie van een Amerikaanse film 5 maand voor de release in België al op het Internet kan vinden, waarom zou ik in godsnaam dan nog in België naar de cinema gaan. De opkomst van het Internet heeft er voor gezorgd dat de wereld echt een dorp is en dat de content zich vliegensvlug kan verspreiden en dat hou je niet tegen met DRM, processen of boetes. Als de tv, film & muziekmaatschappijen willen overleven passen ze zich beter aan aan de 21ste eeuw waar de consument alles hic et nunc op zijn tempo wil consumeren.

Zeveraar. Dus de prijs van een album of film is puur om de cd en het hoesje te vergoeden ofzo? Binnensluipen op een concert, de taxi-chauffeur niet betalen etc is dus ook geen diefstal want er wordt niets ontvreemd.

Juridisch gaat het wel om diefstal. De auteursrechten (intellectuele eigendomsrecht) liggen immers op het werk niet de drager. Wat hier geschreven wordt is niet relevant. Bij een illegale download heeft u geen toestemming gekregen van de auteur en pleegt u dus diefstal.
http://economie.fgov.be/nl/onderneminge ... scherming/
Zie ook artikel 9 van de conventie van Bern.