Verschillen copyrightwetten bezorgen muziekindustrie last

Illegaal in de VS, legaal bij ons

08 januari 2003 | Jamie Biesemans De muziekindustrie zit met een netelig probleem die haar strijd tegen online piraterij kan dwarsbomen: door verschillen in wetgeving tussen de VS en de EU-landen kunnen Europeanen oudere muziek aanbieden die in Amerika nog beschermd wordt. Hoewel er wellicht maar marginale hoeveelheden liedjes van een halve eeuw oud op het Internet worden geruild, kan daar verandering in komen. Stilaan nadert het moment waarop steeds meer vroeg werk van jazz- en popiconen zoals Miles Davis en Elvis Presley vrijkomt.

In de Verenigde Staten zijn muziekstukken 95 jaar lang beschermd door copyrightwetten, maar in Europa en Canada geldt slechts een termijn van 50 jaar. Na het verstrijken van de copyrighttermijn mag een muziekstuk door eender wie verspreid en gekopieerd worden. Dat geldt ook voor MP3's die online worden aangeboden, bijvoorbeeld via KaZaA of het Gnutella-netwerk.

Het verschil in de wetgevingen betekent dat sommige muziekstukken in Europa en Canada vrij mogen worden verspreid, maar in de VS niet. De Amerikaanse muziekindustrie kan voor deze liedjes dus geen Europeanen voor de rechter slepen, noch hun ISP aanmanen om een overtreder uit de lucht te halen. Niet verbazend is de Recording Industry Association of America (RIAA), de koepelorganisatie van de platenfirma's, daar weinig mee opgetogen.

Het is nu eenmaal veel makkelijker om te jagen op aanbieders van illegale MP3's dan op de mensen die ze downloaden. Die optie blijft de RIAA wel behouden, want het blijft illegaal om in de VS beschermde muziekstukken van het Internet te plukken, zelfs al zijn ze elders ter wereld niet meer beschermd door een copyright. Maar technisch is het moeilijker om downloaders op te sporen. Hun 'vergrijp' is immers van korte duur, terwijl aanbieders langere tijd detecteerbaar zijn.

Tegen websites die archieven van oudere muziek aanbieden, houdt de RIAA nog een stok achter de deur. Ze kunnen van ISP's eisen dat zij de toegang tot de bewuste website blokkeren. Of dat lukt, is een andere vraag, want een juridisch precedent ontbreekt. Vorig jaar trok de muziekindustrie naar de rechtbank om van ISP's te eisen dat zij Amerikaanse surfers weghielden van een Chinese MP3-site. Voordat de zaak kon voorkomen, verdween de website uit de lucht. Het is dan ook onduidelijk of de RIAA gelijk had gekregen van een rechter.

De muziekindustrie hoopt dat de Europese landen hun copyrightwetten zullen aanpassen aan de Amerikaanse. Dat standpunt werd onlangs nog verdedigd door Marcel Heymans van de Belgische IFPI. Er is echter ook kritiek op de lange termijnen in de VS. Een commentator noemde de Amerikaanse copyrightwetten ooit de Walt Disney-wet, omdat de beschermingstermijn stelselmatig werd verhoogd zodat de eerste werken van de animator nooit in het publieke domein terechtkomen. Lees meer artikels over : riaa, mp3

bron: ZDNet