Podcasting is te beperkt

"Waarom zou je je beperken tot het verspreiden van radioprogramma's?"

04 oktober 2005 | Arnold le Fèbre Ik heb al een jaar of zes geen radio in huis en mis het ding geen seconde. Als ik af en toe eens een live radiostream beluister, stoor ik me vrij snel aan de zinloze file-informatie (ik heb geen auto), de commercials en de flauwe grapjes van de dj's.

Dankzij breedbandinternet zijn nu juist die elementen overbodig geworden. En als een nummer me niet bevalt, zet ik iets anders op, of zoek ik een ander internetstation.

Maar de gewone internetradio is alweer passé. Podcasting is de nieuwe internet-evolutie, hoorde ik onlangs zeggen. Deze evolutie behelst simpelweg het online zetten van een zelfgemaakte internetradio-uitzending.

Nu is het natuurlijk niet zo heel bijzonder dat je zelf een radioprogramma in elkaar sleutelt, de nieuwigheid zit 'm in het feit dat uitzendingen te downloaden en te beluisteren zijn via de computer of MP3-speler. Tevens is het mogelijk u op een dergelijke 'podfeed' te abonneren, zodat u automatisch alle nieuwe uitzendingen binnenhaalt.

Net zoals bij de piratenzenders van weleer (of de weblogs van nu) zit er een hoop kaf tussen het koren. Het merendeel van de podcasts is gewoonweg niet om aan te horen - de meeste podcasters zijn slechts aan het audio-loggen. Ik heb er nu enkele binnengehaald en steevast vroeg ik me na enkele minuten af: waarom luister ik hiernaar?

Zo had iemand een podcast gewijd aan een feestje waarop hij aanwezig was. Dat is weinig boeiend: door het geroezemoes van de aanwezigen - allemaal onbekenden - versta je er nauwelijks iets van. In een andere podcast speelde iemand voor dj en praatte plaatjes aan elkaar - eveneens nauwelijks interessant.

Podcasting is in mijn ogen niet meer dan een hype - mede veroorzaakt door de naam (een afleiding van de woorden iPod en broadcasting). Daar komt nog bij dat Sabam de podcasters op het spoor is gekomen, en een podcast-licentie in het leven wil roepen.