Onze erfenis: computerafval

We hebben een hele economie gebouwd waar het goedkoper is om een nieuw product te kopen dan het oude te herstellen.

05 maart 2001 | John C. Dvorak Recycleren is goed. En de computerindustrie moet er dringend aan beginnen - alleen weet ze niet hoe. Het nuttige leven van een computer bedraagt drie tot vijf jaar, en de onstuitbare technologische vooruitgang maakt toestellen steeds sneller verouderd. Mijn kantoor staat bijvoorbeeld vol afgeschreven technologie.

Tegen 2005 zullen meer dan 63 miljoen pc's niet meer gebruikt worden, volgens een recente studie van de National Safety Council. Alleen in 1998 werden 20 miljoen pc's vervangen en het merendeel daarvan staat ergens stof te verzamelen. Slechts zes procent werd gerecycleerd en een deel ervan werd gewoon bij het afval gedumpt.

Het goede nieuws is dat er geld te verdienen valt met het recycleren van pc's. Sommige onderdelen kunnen na een opknapbeurt hergebruikt worden. Bovendien heeft de Technische Universiteit van Denemarken ontdekt dat één ton elektronische componenten gemiddeld bestaat uit 530 kg plastic, 250 kg koper, 75 kg ijzer, 65 kg lood, 35 kg tin, 35 kg nikkel, 20 kg antimoon en ongeveer een halve kg goud. Alleen het goud zou al 4.460 euro waard zijn als het gerecupereerd kon worden. Het slechte nieuws is dat te veel pc's gewoon op een stort belanden, waar ze een ernstig risico voor het milieu en de volksgezondheid vormen. Sommige elektronicatoestellen - met name CRT-beeldbuizen, printplaten en batterijen - bevatten giftige elementen zoals lood, kwik, chroom en cadmium, die het grondwater ernstig kunnen verontreinigen.

Europa geeft hier echter het goede voorbeeld. Tegen 2003 moeten alle producenten van elektronica in de Europese Unie een recyclageprogramma opzetten - alleen of in groep. In de Verenigde Staten staan we nog niet zo ver.