Tweet

0

Review: Mario & Sonic op de Olympische Winterspelen

Enkele maanden te vroeg

Sneewbalgooien wordt Olympisch!

Als je zo’n Wii Balance Board in huis hebt, dan laat zich dat perfect als bobslee of snowboard gebruiken, maar de game laat zich net zo goed met de gewone controllers besturen - in het geval van de Wii-versie natuurlijk. Dat is waarschijnlijk ook de manier waarop je deze game in multiplayermodus zult spelen (wie heeft er vier Balance Boards in huis?). Die multiplayermodus houdt het allemaal toegankelijk, maar tegelijk heel vermakelijk voor twee, drie of vier spelers. Zo is er naast ijshockey (twee-tegen-twee) ook een heel aardige, maar de niet echt realistische Olympische discipline van sneeuwbalgooien.
Natuurlijk is niet elke sporttak op ieders lijf of smaak geschreven, maar het aanbod is groot genoeg om er een paar uit te pikken die je helemaal grijs zal spelen en waarvoor je maanden later nog vaak je Wii-console of DS-handheld zal opstarten. Grafisch houdt deze game het bij de vertrouwde kleurrijke aanpak, maar dat doet niets af aan de snelheid, het gevoel van responsieve controle over de bewegingen van je spelpersonage en de alsmaar nieuwe tactieken of alternatieve routes die je ontdekt om je toch maar weer die cruciale extra meters of seconden op de competitie te laten winnen.
 

Mario & Sonic op de Olympische Winterspelen verbetert zijn voorganger over de hele lijn en laat zich net zo goed in zijn eentje spelen als met (of tegen) één, twee of drie andere spelers. Zowel op de Wii als de DS.

bron: ZDNet