Tweet

0

Review: Dante's Inferno

Poëet met een bebloede zeis

Moeilijk weg te leggen

Negen hellecirkels betekenen evenveel levels met telkens nieuwe monstruositeiten die je telkens weer met een andere creatieve combinatie van snelle, krachtige en magische aanvallen te lijf gaan. De actie is snel, frenetiek en gruwelijk brutaal. De jongens die dit bedacht hebben, schudden we toch maar liever niet de hand. De toon is gepast donker en zwaar op de hand. Het is duidelijk dat niemand hier helemaal vrij van zonden is en het is perfect mogelijk dat je jezelf na een lange spelsessie even wil douchen met de radio op een lichtklassieke zender.
De kans is echter klein dat je Dante’s Inferno neerlegt. Het alsmaar groeiende arsenaal aan moves, de combinatie van magische en scherpe aanvallen, de eindeloze aanvoer van nieuwe tegenstanders en een weergaloze visuele weergave houdt de beleving immers boeiend tot de allerlaatste houw met het scherpe wapen van dienst.
 

Dante's Inferno ziet er misschien uit als een traditioneel actiegame, maar speelt als geen ander.

bron: ZDNet