Tweet

0

Review: Kinect Joy Ride

Kijk mama, zonder stuur!

Kinect Joy Ride is een experiment van Microsoft om te zien wat er allemaal kan met een racegame voor Kinect. Helaas wordt het spel slechter doordat je verplicht bent om je handen te gebruiken. Als je het gewoon met een controller zou kunnen spelen, komt het veel beter tot zijn recht. Omdat je met Kinect moet spelen, moet je niet remmen of gas geven; het spel doet dat voor jou. Je moet gewoon sturen met je armen en turbo's lanceren door met je handen een duw voorwaarts te geven. Turbo's lanceren doe je door je handen naar je toe te trekken, om daarna te ‘lanceren’. Het starten van de turbo wordt goed herkend door de Kinect-sensor, maar het opladen van de turbo is heel moeilijk om te registreren. Het gevolg is pure frustratie omdat je steeds een turbo wilt lanceren, maar die is nooit opgeladen. Op het vlak van sturen wordt elke beweging perfect geregistreerd. Je zal binnen geen tijd over de circuits scheuren en als je ergens een turbo gemist hebt, dan is dit jouw eigenste schuld.
Het aantal beschikbare spelmodi is dik in orde in Kinect Joy Ride. Pro Race en Battle Race zijn de enige twee modi die volledig online kunnen worden gespeeld. Met maximaal acht spelers kun je de vele circuits onveilig maken. Elk circuit heeft talrijke binnenwegen en turboplaatsen om elke race boeiend te maken. De computer zorgt er goed voor om races telkens spannend te houden door in te spelen op je niveau van de voorbije races. Pro Race is wel leuker dan Battle Race omdat in deze laatste wapens beschikbaar zijn. Helaas zijn er maar zes beschikbaar die niet veel oefening vragen om te lanceren en daarom weinig uitdagend zijn. Stunt Mode is veel leuker om te doen, omdat je hier gekke circuits met vele loopings en gestoorde sprongen moet doorlopen. Door een goede turbo te lanceren, kun je gigantisch veel air krijgen en stunten doe je door heen-en-weer te hangen en schudden. Tijdens sprongen kun je munten en kersen verzamelen om je score nog verder op te krikken. Een andere leuke modus is Smash. Hier word je gedropt in een ronde arena en dien je verschillende sprongen te nemen om in de lucht beelden stuk te vliegen. Je moet wel de klok in het oog houden, want je moet binnen een bepaalde tijd alle beelden kapot hebben om de hoofdbaas te verdienen en alles nog spannender te maken. Dit is het leukste onderdeel; jammer dat er maar zo weinig arena's zijn om in te racen. Verder is er nog Dash; hier moet je rijden zoals op een speelgoedracebaan. Over het hele circuit liggen obstakels en je moet continu van lijn veranderen om niet in de problemen te komen. De bediening werkt heel snel en deze manier van spelen is ook bijzonder leuk. Als laatste is er nog Trick, de vreemde eend in de bijt op vlak qua bediening. Je auto wordt op een vliegtuig geplakt en in de lucht dien je verschillende poses aan te nemen zoals op het scherm wordt getoond. Dit is leuk om tussendoor te doen, maar verder heb je hier weinig extra plezier aan.
 

Kinect Joy Ride is een geweldige game die goed werkt op het vlak van bediening, met uitzondering van het turboprobleem. Het werkt behoorlijk storend om telkens geconfronteerd te worden met het feit dat je beweging niet geregistreerd wordt. Als je er niet te veel bij nadenkt, kun je veel plezier beleven met Kinect Joy Ride. Een van de betere Kinect-lanceertitels, die het pad effent naar toekomstige racegames die de Kinect-besturing nog kunnen verbeteren.

bron: ZDNet