Tweet

0

Review: Uncharted 3 - Drake's Deception

Ja, er moet nog zand zijn!

Uncharted 3: Drake’s Deception speelt zich af een dik jaar na Uncharted 2: Among Thieves, waarin Nathan Drake, zeg maar de Indiana Jones van deze generatie, in het Himalaya-gebergte het mythische paradijs Shangri-La ontdekte. Met dit derde deel verhuist de reeks naar de Afrikaanse Rub’ al-Khali-woestijn, waar Drake en zijn oude mentor Victor ‘Sully’ Sullivan op zoek gaan naar het Atlantis van het Zand zoals dat ooit door de befaamde Lawrence of Arabia werd beschreven. Je ziet behoorlijk wat woestijnzand in Uncharted 3: Drake’s Deception en je zult je in deze onvervalste blockbuster zowat over de halve wereld in het zweet mogen schieten, rennen, klimmen en knokken. Frankrijk, Syrië, en Spanje zijn maar enkele van de locaties die je daarbij aandoet, terwijl je het uitvecht met de troepen van een duistere concurrent.

Er wordt weer heel wat afgepuzzeld, maar naar goede Uncharted-gewoonte zijn die hersenkrakers feilloos geïntegreerd in van de actie overlopende levels. Vergelijkbaar met de beste scènes uit de grootste Hollywood-films worden die vaak helemaal door elkaar geschud, aan flarden geschoten of op een andere manier spectaculair naar de verdoemenis geholpen. Waar dat soort spektakel in andere games een tussenfilmpje wordt, houd je in Uncharted 3 gewoon de controle, zelfs op rijdende jeeps en hangend aan cargonetten die uit een vrachtvliegtuig bengelen. Zoals de beste actieheld tegen wil en dank is het aan jou om in die situaties de controle over je hartritme te behouden, vluchtroutes te vinden, vijanden te omzeilen of om op de efficiëntste manier te vinden om tot bij de volgende lading machinegeweren, granaten en ander speelgoed te geraken.