Tweet

0

Review: Assassin's Creed - Revelations

Historisch geveltoerisme

De Ottomaanse metropool in deze game mag gerust als een tweede hoofdrol gezien worden. Waar je ook gaat, staat of klimt, deze spelwereld leeft en beweegt. De vier verschillende districten van de stad kunnen na een tijdje vrij doorkruist worden en achter elke hoek valt er wel wat te ontdekken en beleven. Samen met de dynamische dag- en nachtcyclus (inclusief schitterende zonsondergangen, onheilspellend donkere nachten en het aanbreken van de dageraad) is dit meer dan ooit een rasechte free roaming-game geworden. En zoals typisch voor deze reeks: een openwereldspel met meerdere verdiepingen.

Elke vierkante horizontale en verticale centimeter van alle gebouwen en andere constructies in deze game kunnen beklommen en verkend worden. Over daken rennen, onbevreesd over gapende kloven springen, balanceren op levensgevaarlijk hoge richels en duizelingwekkende, maar sierlijke duiksprongen uitvoeren, het behoort allemaal tot Ezio’s dagdagelijkse activiteiten. De heel toegankelijke en intuïtieve besturing zorgt ervoor dat zelfs beginners zich binnen de kortste keren tot ervaren acrobaten ontpoppen. Soms zul je gedwongen worden om alternatieve routes te bedenken om ergens (hogerop) te geraken, aangezien de fysieke toestand van de held het af en toe niet toelaat om op eigen kracht te klauteren.