Tweet

0

Review: Rayman Origins

Terug van weggeweest!

De Franse gamedesigner Michel Ancel grijpt met Rayman Origins terug naar de basis van deze wereldwijd geroemde spelreeks. Het verhaal gaat als volgt: in de sprookjesachtige Glade of Dreams-wereld raakt de balans tussen fauna en flora behoorlijk verstoord. Bubble Dreamer, de schepper van de wereld, ziet zijn nachtmerries werkelijkheid worden wanneer goedhartige Electoons veranderen in boosaardige Darktoons. De ooit zo feeërieke regio dreigt tot een oord van verderf uit te groeien. Het lot van alles en iedereen ligt in handen van de speler. Aan hem om het tij te keren met Rayman en zijn vrienden. De originele verhaallijn boordevol humor, verhaalwendingen en zinderende actie zijn maar enkele troeven van Rayman Origins. De game telt zestig levels, verdeeld over twaalf thematische spelwerelden. Wat is het lang geleden dat we van zoveel frustraties, plezier, spanning en durf hebben genoten, zowel in single- als multiplayer. De actie steekt vanaf begin tot einde opvallend goed in elkaar. Je moet doorheen het avontuur maar twee knoppen gebruiken: springen/zweven en aanvallen. Als je nog de schouderknop erbij telt om te sprinten, heb je er drie. Hiermee moet je het doen en dat maakt het net zo uitdagend.

Een opvallend verlies is de propeller waarmee Rayman vroeger naar platformen kon zweven. In de plaats krijg je… niets. Je moet veel meer letten op je timing en je sprongen moeten op de millimeter perfect zijn. Precisie is belangrijk en dat is het wat Rayman Origins zo’n toptitel maakt. De leveldesigners hebben ongelooflijk goed werk geleverd, want je wordt continu geprikkeld om net wat verder te kijken dan je eigenlijk hoeft. Natuurlijk kun je doorheen elk level racen, maar er is niets zo uitdagend als een speciale munt die net binnen je bereik valt, maar verdedigd wordt door vele vijanden. Je instinct zegt om verder te gaan, maar je kunt het toch niet laten om ervoor te gaan. Alles net buiten je bereik, maar toch ook weer niet; het leveldesign is van een heel hoog niveau. Naast een klassieke plaformer is Rayman Origins ook af en toe een sidescrollende shooter. Je kruipt op de rug van een mug en baant je een weg doorheen de vijanden. Naast schieten kun je ook zuigen om de vijand op te nemen en daarna weer af te vuren. Grafisch ziet deze game er subliem uit. Dit bewijst dat je niet enkel met brute 3D-kracht een mooi spel kunt neerzetten. Alle handgetekende achtergronden zien er fantastisch uit en de kleuren zijn zo opvallend helder dat je er vrolijk van wordt. De geluidseffecten zijn niet nadrukkelijk aanwezig, maar zorgen er wel voor dat het geheel nog leuker wordt.
 

Onvervalste suspense en cartooneske confrontaties worden afgewisseld met het oplossen van heel verschillende, uitdagende, maar nooit onoverkomelijke puzzels. Alles staat in functie van het hoofdverhaal en krijgt een doordacht plekje binnen de gameplay. Dat houdt het tempo erin en de speler geboeid tot aan de allerlaatste seconde. Rayman Origins is een topper!

bron: ZDNet