Tweet

0

Wat is desktopvirtualisatie?

Kroniek van een metamorfose

Vroeger was desktopvirtualisatie een technologie waar alleen CIO's en financieel managers warm voor liepen. Nu wordt het zelfs een argument om jonge en hippe medewerkers aan te trekken. Wat is desktopvirtualisatie eigenlijk en vanwaar de metamorfose?

Je kent het fenomeen wellicht: de jonge aantrekkelijke kerels en meiden die aan de ingang van discotheken staan in chique of minder exclusieve vakantiebestemmingen, met als enige bedoeling zo veel mogelijk toeristen in de discotheek te lokken. Wie had ooit kunnen vermoeden dat het lelijke eendje van weleer, de desktopvirtualisatie, ooit zo’n lokeend zou worden voor ondernemingen in hun strijd om talent aan zich te binden?

Voorgeschiedenis
Virtualisatie klinkt al langer als muziek in de oren, maar dan vooral bij CIO’s en CFO’s. Met name voor servers en opslaghardware en -netwerken heeft virtualisatie al vele jaren haar nut bewezen. Eenvoudig verklaard: virtualisatiesoftware plaatst een laag tussen de hardware en de eindgebruiker, en dankzij die tussenlaag worden vele voordelen mogelijk.

Zo maakt het voor de eindgebruiker niet meer uit waar een toepassing draait of zijn gegevens zijn opgeslagen, en kan de systeembeheerder die verplaatsen naar eigen inzicht zonder te moeten vrezen dat de eindgebruiker hiervan hinder ondervindt. Maar nog belangrijker: dankzij virtualisatie kan één fysieke server soms zelfs tot tien verschillende toepassingen draaien.

Sinds virtualisatie gemeengoed is geworden voor servers en storage is de centralisatie en consolidatie van machines een centraal thema geworden in elke IT-afdeling. Met soms gigantische besparingen tot gevolg.

Maar op de pc liep het zo’n vaart niet met virtualisatie. Daar ondervond de eindgebruiker natuurlijk wel rechtstreeks de gevolgen van de nieuwe technologie: wanneer de desktop eigenlijk op de server draaide, was de reactiesnelheid vaak bedroevend.

Bovendien werd de bewegingsvrijheid van de eindgebruiker vaak flink beknot: alleen de toepassingen die als echt productief werden beschouwd, werden toegelaten op het toestel. En last but not least: de interfaces van de vorige generaties desktopvirtualisatie waren vaak spuuglelijk.